สบายๆตามใจครับ

• Home
• Message Board
• Group Members

Google Translation: Off

When Google Translation is on, topics and messages in this group will be machine-translated to your language by Google.

Category:	Other
Created:	Apr 29, 2008
Type:	Public
Members:	119
Owner:	ปู่ดอน ผมเป็นกลางดีกว่า
Language:	Thai
Country:	Thailand

ในป่าแห่งความใฝ่ฝัน มีชาย 3คนเป็นเพื่อนกัน ทั้งสามเห็นนักเดินทางผู้หนึ่งแสดงการป่าเป้าได้อย่างน่าตื่นตายิ่งนัก ไม่ว่าจะสั่งให้ปาตรงจุดใด เขาสามารถปาได้อย่างถูกต้องแม่นยำเหมือนมีมนต์วิเศษ
ชายทั้งสามคนจึงอยากปาเป้าให้ได้เช่นนั้นบ้าง โดยทั้งหมดล้วนมีความสามารถไม่แตกต่างกันนัก พร้อมทั้งมีความตั้งใจในระดับเดียวกันคือ"อยากปาเป้าให้แม่นยำเหมือนจับวาง"
สิ่งที่เกิดขึ้นกับทั้งสามคนหลังจากตั้งใจใฝ่ฝันไปแล้วคือ
คนแรก ไม่ฝึกปาเป้า แต่กลับไปเตะฟุตบอลแทน
คนที่2 ปาเป้าอย่างหนักหน่วงวันละหลายชั่วโมง จนมือแตก อดหลับอดนอนตั้งใจฝึกฝนการปาลูกดอกอย่างหนักได้ 2 สัปดาห์ แต่หลังจากนั้นก็เริ่มกลายเป็นฝึกบ้าง ไม่ฝึกบ้าง ตามแต่อารมณ์นำพา
คนที่ 3 ฝึกปาเป้าอย่างไม่เคร่งเครียด วันละแค่ 15 นาทีทุกวัน จากวันเป็นสัปดาห์ จากสัปดาห์เคลื่อนผ่านไปเป็นเดือน และจากเดือนกลายเป็นหลายเดือน ในที่สุดเขาก็ติดเป็นนิสัย ต้องปาลูกดอกทุกวัน จะมีขาดหายบ้างก็เพียงเล็กน้อย ครึ่งปีผ่านไป เมื่อมาแข่งขันปาเป้ากัน ใครเล่าจะชนะ?? เป็นคำตอบที่ช่างง่ายดายอะไรอย่างนี้
คติคือ
ชายคนแรกนั้น คือคนที่ทำอะไรสวนทางกับจุดหมาย เขาจึงไม่มีทางได้ดังหวัง
ชายคนท่ี่สอง คือคนที่ได้พยายามอย่างหนักหน่วง เหน็ดเหนื่อยแต่มิได้ทำเป็นนิสัย ถ้าการประลองไม่ได้เกิดขึ้นชั่ว 2 สัปดาห์ที่่เขาพยายามอยู่ เขาย่อมไม่มีทางชนะ
ชายคนที่สาม เราจะไม่พูดว่าเขาทำด้วยใจรักหรอกนะ" แต่จะบอกว่าเขาทำมันจนเป็นนิสัย" และถ้าการประลองนั้นวัดกันที่ระยะยาว ความสำเร็จจะเป็นของใครล่ะ ถ้าไม่ใช่ของชายคนที่สามนี้
หากทบทวนให้ดี จะพบว่าส่วนใหญ่สิ่งที่เรามุ่งหมาย สิ่งที่มีความหมายต่อชีวิตเราจริงๆ เป็นเรื่องของผล"ระยะยาว" ไม่ว่าจะเป็น การสร้างความมั่นคง การมิตรภาพที่ยื่นยืน

มีเพื่อนสนิทสองคนที่กำลังเดินทางอยู่กลางทะเลทรายเมื่อเดินทางไประยะหนึ่ง ก็เกิดการโต้เถียงกัน เพื่อนคนหนึ่งโกรธมากถึงกับตบหน้าเพื่อนอีกคนหนึ่ง เพื่อนคนที่ถูกตบหน้า ไม่ว่าอะไรสักคำเดียว แต่กลับเขียนข้อความไว้ที่พื้นทรายว่า
"วันนี้เพื่อนรักของฉัน ตบหน้าฉัน" พวกเขาเดินทางกันต่อไป
จนกระทั่งพบแหล่งน้ำกลางทะเลทราย พวกเขาตัดสินใจอาบน้ำที่นั่น เพื่อนคนที่ถูกตบหน้าก็เกิดจมน้ำ โชคดีที่เพื่อนอีกคนช่วยชีวิตไว้ได้ เมื่อเขาหายตกใจจากการจมน้ำ เขาก็จารึกข้อความไว้ที่ก้อนหินไว้ว่า "วันนี้เพื่อนรักของฉัน ช่วยชีวิตฉันไว้"
เพื่อนคนที่ช่วยชีวิตเขาและตบหน้าเขารู้สึกแปลกใจใน การกระทำของเขา จึงเอ่ยปากถามว่า...

"ตอนที่ฉันทำร้ายเธอ ทำไมเธอเขียนลงบนพื้นทราย แต่ตอนนี้ทำไมเธอสลักลงบนหิน"

เพื่อนอีกคนยิ้มและตอบว่า

"เมื่อเพื่อนทำร้ายเรา เราควรจะเขียนลงบนพื้นทราย เพื่อให้สายลมแห่งการให้อภัยพัดมา และลบมันทิ้งไป แต่เมื่อมีความประทับใจเกิดขึ้น เราควรจะจารึกไว้ใน ศิลาแห่งความทรงจำจากใจ ศิลาแห่งความทรงจำจากใจ ซึ่งสายลมไม่อาจทำให้มันเลือนลางได้"


เรามีทั้งสิ่งที่ดีและไม่ดีเข้ามาในชีวิต
สิ่งที่ทำให้เรามีความสุขได้ คือ ให้จดจำแต่สิ่งดีๆ
และให้อภัยกับสิ่งไม่ดีที่เกิดขึ้น

"เราอาจเปลี่ยนแปลงชีวิตไม่ได้ แต่เราเลือกที่จะคิดให้ดีได้"